พระพุทธรูปประจำพระชนมวาร พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระพุทธลักษณะ  

          พระพุทธรูปประจำพระชนมวารพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว องค์นี้เป็นพระพุทธรูปนาคปรก ซึ่งสามารถแยกองค์พระพุทธรูปและนาคออกจากกันได้ สำหรับองค์พระพุทธรูปนั้นเป็นพระพุทธรูปประทับนั่งแบบวัชราสนะ แสดงธยานะมุทราด้วยการวางพระหัตถ์ขวาซ้อนบนพระหัตถ์ซ้ายเหนือพระเพลา พระพุทธรูปมีพระพักตร์ค่อนข้างกลม ก้มพระพักตร์ พระนลาฏค่อนข้างแคบ พระขนงโก่ง พระเนตรเหลือบต่ำ พระนาสิกโด่งพระโอษฐ์เรียว พระกรรณสั้น พระเศียรประดับด้วยเม็ดพระศกแหลมปราศจากเกตุมาลา หากมีแต่พระรัศมีรูปเปลวไฟลงยาสีประกอบเหนือพระเศียร องค์พระพุทธรูปครองอุตราสงค์จีบเป็นริ้วเหมือนริ้วผ้าตามธรรมชาติเปิดพระอังสาขวา มีสังฆาฏิขนาดใหญ่พาดบนพระอังสาซ้ายยาวจรดพระนาภี ส่วนอันตรวาสกที่ทางจีบเป็นริ้วเหมือนอุตราสงค์ที่ทรงครองอยู่

          พระพุทธรูปประทับนั่งบนปัทมาสน์ประกอบด้วยกลีบบัวคว่ำและกลีบบัวหงาย มีเกสรบัวประดับ นอกจากนี้องค์พระพุทธรูปดังกล่าวยังมีขนดนาคเจ็ดชั้นวงล้อมรอบจนถึงระดับพระอุระ และมีเศียรนาคเจ็ดเศียรแผ่พังพานอยู่เหนือพระเศียร อย่างไรก็ดีทั้งพระพุทธรูปและนาคนี้ประดิษฐานใต้ต้นมุจลินท์ (ต้นจิก) ที่แผ่กิ่งก้านสาขาอยู่เบื้องบนอีกต่อหนึ่ง

ประวัติ

          พระพุทธรูปประจำพระชนมวารพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสร้างพระพุทธรูปองค์นี้ขึ้นในลักษณะของปางนาคปรกด้วยเหตุที่ทรงพระบรมราชสมภพในวันเสาร์ ตรงกับวันขึ้น ๒ ค่ำ เดือนยี่ ปีมะโรง จุลศักราช ๑๒๔๒ ตรงกับวันที่ ๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๒๓ รัตนโกสินทรศก ๙๙

          บรมราชาภิเษก วันศุกร์ ขึ้น ๑๐ ค่ำ เดือน ๑๒ ปีจอ จุลศักราช ๑๒๗๒ ตรงกับวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๕๓ รัตนโกสินทรศก ๑๒๙

          เสด็จสวรรคต วันพฤหัสบดี ขึ้น ๑๑ ค่ำ เดือนอ้าย ปีฉลู จุลศักราช ๑๒๘๗ ตรงกับวันที่ ๒๖ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๖๘ รัตนโกสินทรศก ๑๔๔ 

| พระมหากษัตริย์ไทยแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ |
 

ปรับปรุงล่าสุดวันที่  12 กุมภาพันธ์ 2547 14:48 น.