วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม

      ในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี วัดโพธิ์เป็นวัดที่อยู่ในกำแพง พระนคร ฝั่งตะวันออก จึงโปรดให้บูรณะ ปฏิสังขรณ์และยกฐานะขึ้น เป็นพระอารามหลวง และมีพระราชาคณะปกครองโดยตลอด ตั้งแต่นั้นมา
      ในสมัยรัตนโกสินทร์  พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทรงย้ายพระนคร มาตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกเพียงฝั่งเดียว และโปรดให้สร้างพระบรมมหาราชวังขึ้น ทรงเห็นว่ามีวัดอยู่ใกล้ชิดพระบรมมหาราชวัง ถึง ๒ วัด คือวัดสลัก(วัดมหาธาตุ) อยู่ทางทิศเหนือ และวัดโพธารามอยู่ทางทิศใต้ 
      จึงโปรดให้สถาปนาวัดโพธารามขึ้นเป็นวัดวังหลวง และโปรดให้สร้างใหม่ทั้งอาราม 
      เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ.๒๓๓๒ ใช้เวลาในการสร้างถึง ๗ ปี ๕ เดือน และ ๑๘ วัน และได้พระราชทานนามวัดที่สร้างใหม่นี้ว่า วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาวาส 

ในสมัยรัชกาลที่ ๔ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้ปฏิสังขรณ์ พระรัศมีพระพุทธไสยาสน์ ทรงสถาปนาพระมหาเจดีย์ประจำรัชกาล และทรงแก้สร้อยนามพระอารามใหม่ว่า วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม   ในสมัยรัชกาลที่ ๕ และรัชกาลที่ ๖ ทรงมอบให้กระทรวงโยธาธิการ บูรณะปฏิสังขรณ์จนถึงปัจจุบัน การบูรณะใหญ่อีกครั้งหนึ่งดำเนินการในสมัยรัชกาลที่ ๕    และในสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมหาราช รัชกาลปัจจุบัน ก็ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำเนินการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในปี พ.ศ.๒๕๑๔ เป็นต้นมา   วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เป็นวัดที่มีความสำคัญมาตลอดทุกรัชกาล    และได้รับสถาปนาให้เป็น "วัดประจำรัชกาลที่ ๑ ของ องค์สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช"

หมู่พระมหาเจดีย์ ประจำรัชกาล ๔  พระองค์ ตั้งแต่รัชกาลที่ ๑ ถึงรัชกาลที่ ๔

สิ่งสำคัญในพระอาราม

        ๑. พระอุโบสถ เป็นพระอุโบสถแบบศิลปะรัตนโกสินทร์ คือฐานตรง เสาสี่เหลี่ยม หลังคามุขลดสามชั้น หน้าบันประดับลายปูนปั้นเป็นลายเครือวัลย์ สร้างในสมัยรัชกาลที่ ๑ แต่ได้ขยายและสร้างใหม่ในรัชกาลที่ ๓ และมีการซ่อมแซมต่อมาอีกหลายครั้งจนถึงปัจจุบัน
            ภายในพระอุโบสถ มีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนด้วยสีน้ำมันเรื่องพระสาวกที่ได้รับเอตทัคคะ และเสาในพระอุโบสถทั้ง ๑๖  เสา เขียนด้วยสีน้ำมัน เป็นลายดอกไม้ก้านแย่งสลับนก บานประตูด้านในเขียนลายรดน้ำ เป็นภาพพัดพระราชาคณะฐานานุกรมเปรียญฝ่ายอรัญวาสี และคามวาสี ทั้งในกรุงและนอกเมือง ส่วนด้านนอกประดับมุก เป็นภาพรามเกียรติ์

        ๒. พระระเบียงรอบพระอุโบสถ เป็นระเบียง ๒ ชั้น ทั้งระเบียนชั้นนอก และระเบียงชั้นใน สร้างในรัชกาลที่ ๑ ในรัชกาลที่ ๓ โปรดให้เสริมผนังพระระเบียงชั้นใน ให้สูงกว่าเดิม ๒ ศอก ต่อมาในรัชกาลที่ ๕ ได้โปรดให้บูรณะใหม่อีกครั้งหนึ่ง            
        ภายในพระระเบียงทั้ง ๒ ชั้นประดิษฐานพระพุทธรูปศิลปะสมัยต่างๆ เช่น ล้านนา สุโขทัย อู่ทอง และอยุธยา ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก รัชกาลที่ ๑ ได้โปรดให้อัญเชิญมาจากหัวเมืองต่างๆ แล้วนำมาบูรณะใหม่ ในรัชกาลที่ ๓ ได้ทำฐานชุกชีพระพุทธรูปใหม่ พระพุทธรูปที่ประดิษฐานในพระระเบียงชั้นในมีทั้งสิ้น ๑๕๔ องค์ ส่วนในพระระเบียงชั้นนอกประดิษฐานพระพุทธรูป ๒๔๔ องค์  ตามเสาพระระเบียงจำหลักศิลาจารึก ประเภทวรรณคดีต่างๆ เช่น โคลง ฉันท์ กลอน กลบท ระหว่างพระระเบียงทั้ง ๒ ชั้น มีถะ หรือเจดีย์ลัทธิมหายานแบบจีน จำนวน ๒๐ องค์

        ๓. พระพุทธเทวปฏิมากร พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง ๕ ศอก ๑ คืบ ๔ นิ้ว
        พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาจักรีบรมนาถพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โปรดให้อัญเชิญมาจากวัดคูหาสวรรค์ (วัดศาลาสี่หน้า) ธนบุรี
        ใต้ฐานชุกชีเป็นที่บรรจุพระบรมอัฐิ (บางส่วน) ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก

ปรับปรุงล่าสุดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2547 01:44 น.

เว็บไซต์ที่เกี่ยวข้อง/ขอขอบคุณ

• http://www.watpho.com